Charles Taylor: religie en moderne tijd

docent: dr. J.H. Bakker

De plaats van de religie is de laatste drie eeuwen in de westerse cultuur radicaal gewijzigd. Sinds de Verlichting is er een scheiding van kerk en staat. Desondanks heeft de  kerk ons leven nog  lange tijd beheerst. Maar als instituut verdwijnt ze nu steeds verder uit de samenleving. Kerken worden multifunctionele gebouwen, waar culturele podia een onderdak vinden en buurtvergaderingen worden gehouden. We leven in seculiere tijden. Toch valt niet aan te nemen dat de menselijke behoefte aan de religieuze ervaring is afgenomen. Volgens de Canadese cultuurfilosoof  Charles Taylor is de moderne samenleving nog steeds doortrokken van religiositeit. Taylor meent dat het  een vergissing is te denken, zoals rationalisten doen, dat religie ooit uit zal sterven, alsof ze een onderdeel van de primitieve mens was.  Aan de hand van Taylors recente omvangrijke studie Een seculiere tijd, die beschouwd kan worden als zijn levenswerk, diepen wij in zes colleges de problematische verhouding tussen moderniteit en religiositeit verder uit.  Het werk van Charles Taylor staat daarbij centraal, maar er is ook aandacht voor wat denkers als Peter Sloterdijk, Emmanuel  Levinas en de Amerikaanse theoloog John Caputo over het onderwerp gezegd hebben.  Aparte aandacht gaat bovendien uit naar de sacrale plekken en momenten in onze dagelijkse omgeving, de wereldse stad.

Praktische informatie

De docent

Jan-Hendrik Bakker is filosoof en onderzoeksjournalist. Hij promoveerde op de studie Tijd voor lezen (1999). Hij schreef verder over literaire cultuur ( Toewijding, 2003) en over stad en land ( Welkom in Megapolis. Denken over wonen, stad en toekomst, 2008) Tegenwoordig doet hij onder meer onderzoek naar stedelijke en ecologische thema’s.