‘Ik wil een positieve impact hebben op mijn omgeving’

Deniz Dibooglu (22) won in september de ECHO Award 2018, een landelijke prijs voor excellent hbo-talent met een niet-westerse achtergrond. Hij studeerde in februari af aan de opleiding HRM. Als scholier wilde hij advocaat worden en veel geld verdienen, nu wil Deniz vooral een positieve impact hebben op zijn omgeving.

Deniz Dibooglu

Een stimuleringsprijs voor talent met een niet-westerse achtergrond, is die nog wel nodig?

“Die vraag stellen mensen me vaker. Zo’n award zou anno 2018 toch overbodig moeten zijn? De realiteit is helaas anders. Het is goed om succesverhalen te delen en de kracht van diversiteit te laten zien. Het klinkt misschien oppervlakkig, maar toen ik als kind tv-keek, leek er bijna niemand op mij. Dat heeft toch impact op je, want zeker als kind zoek je naar mensen aan wie je je kunt spiegelen.”

Eind september mocht je met alle winnaars op bezoek bij de minister van Onderwijs. Wat heb je met haar besproken?

“We kregen een warm welkom van Ingrid van Engelshoven en haar staf. De minister nam uitgebreid de tijd voor onze verhalen en was vooral benieuwd naar wat ons tijdens onze studie heeft geholpen. Ik heb het belang van rolmodellen benadrukt: als eerstejaars vond ik het erg prettig om contact te hebben met oudere studenten die het goed deden. Later, als mentor, probeerde ik zelf een voorbeeld te zijn voor mijn medestudenten.”

Waarom heb je meegedaan aan de ECHO Award?

“Er is nog altijd sprake van systematische uitsluiting. Soms onbedoeld, maar wel met een ongelijke startpositie als gevolg. Door de ECHO Award heb ik het gevoel dat die realiteit – waar veel studenten mee te maken hebben – wordt erkend. Dat is de belangrijkste reden dat ik heb meegedaan.”

Je bent opgegroeid in Leidschendam en Den Haag. Wie waren jouw grootste voorbeelden?

“Dat zijn zonder twijfel mijn ouders. Ze zijn geboren in Antakya, in het zuiden van Turkije. Zelf hebben ze nooit de kans gehad om te studeren. Mijn vader heeft vanaf zijn vroege jeugd in verschillende landen gewerkt, in garages en autospuiterijen. Nog elke ochtend gaat om half vijf zijn wekker en vaak komt hij pas om zeven uur weer thuis. En ik heb ‘m al die jaren nog nooit horen klagen. Ook mijn moeder is een keiharde werker. Ze is een warme persoonlijkheid en is behalve heel resultaatgericht ook heel mensgericht. Samen hebben ze mij en mijn oudere zus – die holistisch kindercoach is – altijd gestimuleerd om alle kansen te grijpen die er zijn. Ze hebben ons laten zien dat je van niets alles kunt maken. En dat kleine stapjes samen ook één grote vormen.”

De juryleden waren vooral geraakt door je authentieke en artistieke voordracht. Wat was het geheim van je finalepitch?

“Mijn medefinalisten hadden natuurlijk allemaal goede studieresultaten, sterke motivatie- en aanbevelingsbrieven en een indrukwekkende cv-opbouw. Dus ik besefte dat ik me qua presentatie moest onderscheiden. Ik houd van de dichtvorm ‘spoken word’, een soort rappen zonder beat, en heb mijn verhaal op rijm gezet. Van het moment dat mijn opa in Nederland landde, in 1972, tot het hier en nu: mijn ambities en de manier waarop ik naar de wereld kijk.”

Hoe zijn die ambities in de loop der jaren veranderd?

“Al op jonge leeftijd bleek ik goed te presteren op school. Mijn cijfers waren goed, ik was tevreden en mijn familie was trots. ‘Jij komt er wel’, kreeg ik vaak te horen. Dat voelde goed, maar tijdens mijn studie begon ik me af te vragen wat men daar precies mee bedoelde. Waar zou ik precies moeten komen? Succes staat voor velen gelijk aan aanzien of geld, kreeg ik al snel door. Ik zie het aan mijn eigen generatie: hoe we constant geprikkeld worden om te pronken met geld of dure spullen, vooral online. Als we met z’n allen net zoveel eten zouden delen, zou de wereld een stuk mooier zijn. Ook ikzelf was hier een tijdje gevoelig voor, hoor… Als scholier wilde ik een succesvol advocaat worden. Vooral veel geld verdienen. Gaandeweg kwam ik erachter dat dit niet was wat ik écht wilde. Ik begon me er steeds meer van af te keren. Op dit moment heb ik mijn doel helder: ik wil een positieve impact hebben op mijn omgeving. En daar werk ik elke dag aan!”

Ben je om die reden ook actief op Instagram en YouTube, met je CareVlogs?

“Ja, die filmpjes zijn begonnen als initiatief om online positiviteit, liefdadigheid en bewustwording te verspreiden. Bij veel influencers draait het vooral om het aantal views of likes. Een gevaarlijke trend, want daardoor staan ze nauwelijks stil bij wat hun beelden teweegbrengen. Denk bijvoorbeeld aan de negatieve impact van de ‘treitervlogger’. Ik wil dat beeld ontkrachten en een positief voorbeeld zijn. Ik heb niet megaveel volgers, maar wel veel volgers van verschillende achtergronden. Wie benieuwd is, nodig ik van harte uit om mijn Instagram-account te volgen: @carevlogs.”

In het propedeusejaar viel je eigenlijk niet zo op, schrijft je afstudeerbeoordelaar Marianne Walhout-Diependaal, tevens je mentor in dat jaar. Herken je je daarin?

“Ja, ik was onwijs bescheiden en bleef het liefst op de achtergrond. Dat had ik als havo-scholier al, op Lyceum Ypenburg. Gaandeweg heb ik die schroom van me afgegooid. Tijdens mijn studie merkte ik namelijk dat valse bescheidenheid je niet verder brengt. Daarmee afrekenen was een proces van een aantal jaar. Tijdens mijn stage bij de provincie kwam alles in een stroomversnelling. Als jonge HR-stagiair kwam ik in een organisatie terecht met veel ervaren professionals, die vaak al een heel werkend leven achter zich hadden. Ik werd ineens gedwongen om een mening te hebben. Ook mijn stagebegeleider Joop Zweistra heeft me geweldig gestimuleerd en uitgedaagd om aan mezelf te werken.”

Je bekommerde je als student aan De Haagse niet alleen om je eigen studieresultaten… Als mentor groeide je uit tot een inspiratie voor anderen.

“Ja, ik merkte bijvoorbeeld dat sommige medestudenten met een migratieachtergrond moeite hadden met het vinden van een goede stage- of afstudeerplek. Op dat vlak wilde ik iets betekenen. Ik heb ze geleerd om zich beter te presenteren, zonder zichzelf te verliezen. Ik schrijf graag, of dat nu poëtische teksten zijn, motivatiebrieven of cv’s. En als ik anderen kan helpen om zichzelf beter te profileren, doe ik dat met alle liefde.”

Hoe raakte je de juiste snaar bij je medestudenten?

“Door mezelf kwetsbaar op te stellen en ook over mijn eigen geschiedenis en ervaringen te praten. Ik kan niet verwachten dat anderen zich openstellen als ik dat zelf niet doe. Valse bescheidenheid komt meestal voort uit onzekerheid: je weet niet zo goed waar je kwaliteiten liggen of wilt er niet mee te koop lopen. Maar als je jezelf écht leert kennen en weet waar je kracht zit, ga je dat vanzelf uitdragen. Your only limit is you. Die nieuwe mindset trainden we bijvoorbeeld met een kaartspelletje met persoonlijke vragen.”

Je studeerde een half jaar eerder af en je afstudeeronderzoek over organisatieverandering werd gehonoreerd met een 10!

“Ja, dat verwacht je toch niet? Het onderwerp boeide me ook enorm. Eigenlijk kon ik al in november 2017 klaar zijn met mijn scriptie, maar ik heb mijn presentatie uitgesteld omdat ik niet tevreden was. Ik wilde mijn onderzoek nog beter laten aansluiten op de transitie die de provincie doormaakte. We maken de stap van een hiërarchische naar een opgavegerichte organisatie, met een plattere structuur. De opgave in de samenleving staat voortaan centraal en de interne lijnen en processen wat minder. Met mijn onderzoek wilde ik ook medewerkers bereiken die moeite hadden met die transitie. Maar ik kon natuurlijk onmogelijk van iedereen verlangen dat ze mijn scriptie van honderd pagina’s zouden lezen! Daarom heb ik een animatiefilmpje gemaakt, waarin ik de resultaten en belangrijkste aanbevelingen in een paar minuten kon delen. Vervolgens zijn we de dialoog aangegaan.”

De provincie heeft je aangetrokken als medewerker Employer Branding. Wat doe je in die rol?

“Ik ontwerp nu een nieuwe strategie op het gebied van arbeidsmarktcommunicatie. Veel mensen weten niet wat de provincie doet en hoe leuk ons werk is. We werken aan een aantrekkelijker imago, waarbij we ook interessant zijn voor een diverse doelgroep. Daarbij is het belangrijk dat we ook verbinding met nieuwe netwerken maken. Een belangrijke trend in employer branding is het inzetten van eigen medewerkers als ambassadeurs. Concreet voorbeeld: kort geleden kwam ik een oude bekende tegen bij een meet & greet voor een traineeship bij de provincie. Hij gaf aan dat hij getriggerd was om zich aan te melden doordat ik veel leuke updates over mijn functie op LinkedIn gedeeld had. Hij vond het mooi om te zien dat ik zoveel kansen kreeg bij mijn werkgever. Dat motiveerde hem om ook een kijkje te nemen.”

Naast je fulltime baan volg je in deeltijd een premaster Filosofie in Tilburg. Waarom die studierichting?

“Volgend collegejaar hoop ik in te stromen in de master ‘Ethiek van bedrijf en organisatie’. Een studie die goed bij me past. Aan de ene kant ben ik heel resultaatgericht, maar ik kan ook urenlang nadenken over ethische kwesties: hoe kun je als organisatie de balans vinden tussen je eigen doelstellingen en de impact die ze hebben op de samenleving? Vooral in een tijdperk van robotisering en artificial intelligence is dat een interessant spanningsveld. Als HRM’er in hart en nieren hoop ik natuurlijk dat mensen het verschil kunnen blijven maken!”

Wat betekent het winnen van de ECHO Award voor je?

“Hard work pays off! Deze prijs is uiteraard geen doel op zich, maar wel een mooie waardering. Al moet ik zeggen dat het me ook wel een beetje verlegen maakt, al die persoonlijke aandacht. Mijn telefoon ontplofte en ik kreeg uit alle hoeken felicitaties. Hartstikke leuk natuurlijk, maar ik heb het liever over de inhoud.”

De oude bescheiden Deniz komt weer even naar boven?

“Haha, inderdaad! Het winnen van de award was het einde van een intensieve periode en geeft veel voldoening. Maar laat me nu maar weer lekker stapje voor stapje aan m’n volgende doel werken!”

Over nieuwe doelen gesproken: als winnaar mag je komende zomer zes weken naar de UCLA Summer School in Los Angeles. Welke cursus ga je uitkiezen?

“In januari worden de courses bekendgemaakt. Ik zit te denken aan een summer course Linguistics, want ik verbeter graag mijn Engelse schrijfvaardigheden. Tegelijkertijd wil ik ook werken aan mijn creatieve communicatievaardigheden, zodat ik online diverse jongeren op creatieve wijze kan blijven prikkelen.”