Moeilijke keuzes sprintkampioene pakken goed uit

Tijdens het EK in Berlijn deze zomer veroverde Marlene van Gansewinkel (tweedejaars Bewegingstechnologie) goud op de 100 én de 200 meter sprint, beide ook nog eens wereldrecords. Dus ja, 2018 was voor haar een goed jaar. Maar daar had het in 2017 helemaal niet naar uitgezien. Een andere trainingsmethode en het besluit te gaan studeren, zorgden ervoor dat ze haar post olympische dip overwon.

Marlene van Gansewinkel

“Voor mij was 2017 moeilijk”, vertelt Marlene over deze periode waarin ze overtraind raakte. “Het was een post olympisch jaar. Ik had naar de Paralympische Spelen toegewerkt, hard getraind en behaalde een bronzen medaille bij verspringen. Na de spelen viel ik toch in een soort gat. Ik verveelde me, wist niet wat ik wilde gaan doen. Ik ging nog harder trainen, maar daardoor raakte ik juist dieper in het dal.”

Gaan studeren

Het rommelde een beetje in het koppie van Marlene. Ze voelde zich niet atletisch, niet getalenteerd. “Ik had het gevoel dat ik niet in het plaatje van een atleet paste. Vond mezelf te zwaar.” Maar meer trainen bleek niet het antwoord. “Ik ben algemener gaan trainen; naast atletiek ben ik gaan fietsen en zwemmen. Ook dat ik ben gaan studeren, heeft me geholpen. Trainen, slapen en weer trainen is misschien goed voor je fysiek, maar voor je hersenen is het minder. Ik ben nu ook met mijn hoofd bezig, daardoor wordt het niet te saai.”

Perfecte match

Voor ze begon met studeren bekeek Marlene verschillende opleidingen. “Mijn sport is mijn leven, ik ben 30 uur per week bezig met sport waarvan 20 uur training; een opleiding moet echt leuk zijn wil ik daar ook tijd aan besteden. Bewegingstechnologie was voor mij de perfecte match. Ik heb heel veel geleerd over mijn eigen lijf en andere lijven. Die kennis kan ik terugkoppelen aan mijn teamgenoten. Een teamlid had bijvoorbeeld problemen met haar schouder terwijl ze een oefening deed. Ik zag dat bepaalde spieren niet goed aangestuurd werden, in overleg met de coach hebben we toen de fysiotherapeut ingeschakeld.”

Deadliften

Marlene komt tijdens haar studie alles te weten over protheses en hulpmiddelen en daar heeft ze zelf ook baat bij. “Ik leer hier over anatomie en fysiologie en over ontwerpen. Zo kon ik voor mezelf iets maken waardoor ik beter krachttraining kan doen. Deadliften doe je met een stang, maar dat is voor mij moeilijk omdat ik een arm mis. Ik heb nu een zelf ontworpen band over mijn schouder en borst waardoor ik de stang toch kan gebruiken.”

Risico’s nemen

Met twee wereldrecords was het EK voor Marlene zeker een hoogtepunt dit jaar. “Bij het begin van het seizoen had ik dat niet verwacht. Het trainen ging prima, maar ik had niet gedacht dat ik zo’n grote stap kon maken. Dat was ook fijn omdat het liet zien dat ik de goede keuzes gemaakt heb. Ik heb risico’s genomen door te stoppen in Papendal, anders te gaan trainen en de sprong gewaagd naar een eigen team. Ik heb mezelf weer gelukkig gemaakt. Dat was ook een hoogtepunt dit jaar. Dat ik mijn plek heb gevonden en beter in mijn vel zit.”