Docenten blij met prutswerk studenten

Studenten zonder duidelijk doel aan laten rommelen; het gaat tegen alle onderwijskundige logica in. Toch is dat de aanpak waarmee docenten van Communication & Multimedia Design de Olive Award wonnen, de prijs voor beste docententeam van De Haagse Hogeschool. Wat maakt hun werkwijze, tinkering, tot een succes?

docenten CMD V.l.n.r Tim van den Bosch, William Beekhuis, Danica Mast, Joël Plas en Chris Heydra

Knutselen, prutsen, sleutelen: het komt in de buurt, maar er is eigenlijk geen goede vertaling voor ‘tinkering’. “Je begint zonder duidelijk doel”, zegt Chris Heydra docent ITD, over de winnende aanpak. “Vroeger als kind kiepte je een doos Lego om en ging spelen. Je doel was in eerste instantie niet om iets te bouwen. Je pakte een blokje, nog een blokje en nog een blokje en opeens dacht je: dit kan wel eens een raceauto worden. Vanaf dat moment ging je de allermooiste raceauto bouwen die je kon bedenken.  Het doel kwam tijdens het doen.”

Tentoonstelling

De eerste zes weken van het vak Tinkering verlopen normaal. Studenten diepen vier onderwerpen uit. De onderwerpen wisselen per jaar, de laatste keer was het: augmented en virtual reality, exertion gaming (met het hele lichaam), wearable technology en artificial creatures. De laatste twee weken kiezen de studenten een onderwerp en gaan ze in groepjes in een werkplaats aan de slag om iets te maken. Wat dat is mogen ze zelf weten. De enige opdracht is dat er aan het einde van het lesblok een tentoonstelling is waar ze iets moeten laten zien.

Plankje zagen

Een goede werkplaats is belangrijk. De laatste keer trokken de studenten in een oud fabriekspand in Zoetermeer. Het moet een soort black box zijn waar veel kan, een lege ruimte met slechts een paar apparaten: decoupeerzagen, soldeerapparaten, naaimachines. Chris: “Maar het is allemaal relatief houtje-touwtje. We willen geen 3D printers of lasersnijders, want dan gaat het ze meteen om dat apparaat, dat wordt dan heel sturend in de conceptontwikkeling. Ik heb liever dat ze met de hand een plankje zagen.”

Niets doen

De eerste dagen snappen de studenten er niets van. Chris: “Dan komen ze naar ons toe , wat moet ik nu? Zeggen we: weet het ook niet; jij hebt gekozen voor dit onderwerp. Sommige studenten gaan met de armen over elkaar zitten of de hele dag facebooken. Op dat recalcitrante niks doen reageren we niet.  Bovendien, hoe lang kun je in een kale fabrieksruimte blijven facebooken terwijl andere studenten aan het werk gaan met bijvoorbeeld een VR-bril? De studenten die demonstratief niets doen, worden dan stikjaloers. Op een gegeven moment gaan ze altijd aan de slag.”

Verboden vraag

“We lopen knijterhard heen en weer. Als ze met ideeën komen dan helpen we ze wel op weg: heb je hier of daar aan gedacht. Maar er is een verboden vraag, namelijk: meester is het goed zo? Want we zijn niet de validatie van de studenten. Ze moeten uit de modus dit-doe-ik-voor-jou-want-het-is-jouw-vak. We willen juist eigenaarschap stimuleren. Zij nemen beslissingen over wat ze maken. Zij moeten zeggen wanneer het goed is. “

Mislukken mag

Natuurlijk is er wel enige sturing. “Je wil niet dat ze vastlopen als ze een stukje hardware fout gemonteerd hebben, dan grijpen we in. Maar dingen mogen mis gaan, zolang het veilig is. Want een mislukking is ook een leerervaring. Dat ze gaan nadenken, waarom mislukt dit? Er komt een moment dat ze zelf door hebben dat het fout gaat, dat is een leermoment. Dan heb je een evaluatiegesprek met ze. Falen is een tussenstap naar succes.”

Elektronische pijlstaartrog

Het is zelfs voorgekomen dat studenten die geen product hadden, van Chris de hoogste cijfers kregen. “Hun concept was sterk. Ze wilden een verlegen elektronische pijlstaartrog/hovercraft bouwen. Ze hadden wel bedacht hoe het er technisch uit moest zien en hoe het gebouwd moest worden, maar ze kregen niet alle elementen werkend. Uiteindelijk hadden ze wel de hovercraft maar nog niet de intelligentie. Ik vond dat briljant falen.”

Dit is het laatste artikel in een korte serie over de genomineerden voor de Olive Award, de prijs voor stimulerend, uitdagend en activerend onderwijs aan De Haagse. Het eerste artikel ging over challenged based learning bij Voeding & Diëtiek, het tweede over Team ruimtelijke ontwikkeling.

In het filmpje hieronder vertellen de docenten meer over hun aanpak.