HBO-V-student met baan ziet impact van corona bij haar cliënten

“Of ik bang ben om in deze tijd mijn werk in de GGZ te doen? Nee, wél bezorgd. Veel van mijn cliënten zijn kwetsbaar. Ik wil niet degene zijn die het coronavirus op hen overdraagt.” Debby van der Steenhoven is eerstejaarsstudent HBO-V duaal aan De Haagse Hogeschool. Naast de ene studiedag in de week werkt zij vier dagen als gediplomeerd sociaal pedagogisch hulpverlener binnen de GGZ.

Debby van der Steenhoven studente HBO-V

In hun eentje thuis

“Mijn cliënten hebben moeite met het leggen en onderhouden van contacten. Ze hebben dus een beperkt sociaal netwerk. Social distancing betekent voor hen dat zij vaak in hun eentje thuis zitten. Dat er helaas weinig mensen naar hen omkijken. Dat vind ik heel pijnlijk.
Normaal gesproken gaan mijn collega’s en ik op huisbezoek bij onze cliënten. Sociale distantie betekent voor ons dat wij momenteel alleen face to face contact hebben als dit écht noodzakelijk is, om te voorkomen dat iemand in crisis raakt bijvoorbeeld. Verder onderhouden wij zoveel mogelijk telefonisch contact met onze cliënten. Zelf heb ik dagelijks gemiddeld 5 telefonische gesprekken, waarin ik aandacht besteed aan aspecten met betrekking tot de behandeling, maar ook de tijd neem om te praten over het weer of wat ze die avond gaan eten bijvoorbeeld. Ik merk dat ik nog net even iets meer de tijd probeer te nemen voor iemand en tussen de vaste afspraken door ook nog wat extra contact opneem.”

Helden in de zorg

Twee jaar geleden stonden de kranten nog vol over het gebrek aan waardering voor de zorg en over de werkdruk in de sector. De werkdruk is alleen maar groter geworden. Maar over gebrek aan waardering hebben zorgmedewerkers niet meer te klagen. Twee weken geleden stond half Nederland voor hen te klappen. Die omslag kan bijna niet groter zijn. Debby: “Dat hebben de zorgmedewerkers ook hartstikke verdiend. Ik spreek studiegenoten die in het ziekenhuis werken en daar met te weinig bescherming patiënten behandelen. Maar ze gaan wél door, omdat het van hen wordt verwacht en omdat ze zich graag inzetten voor anderen.

Stilstaan

De crisis heeft ook effect op haar werkomstandigheden, merkt Debby. “Ieder van ons heeft een grote caseload. Normaal zijn we constant onderweg naar onze eigen cliënten. Dat is nu anders. We zien elkaar nauwelijks, maar speken elkaar vaker dan eerst. We zijn bezorgd om elkaar. Iedereen is nóg meer bereid om de ander te helpen en stelt zich nog flexibeler op dan anders. Dat vind ik mooi om te merken.”
Die bezorgdheid is er ook tussen de HBO-V-studenten. Toch mist Debby het contact bij de koffieautomaat en de fysieke colleges enorm. “Juist nu zou het helpen om naar elkaar te luisteren. Om elkaar te bemoedigen. We hebben allemaal een baan in de zorg. De colleges zijn nu online. Ik zit dus iedere donderdag achter mijn laptop. De focus van de studie ligt nu op de theorie, terwijl ik in deze omstandigheden juist meer over de praktijk wil leren.

Bespreekbaar maken

Zij raadt iedereen aan om zoveel mogelijk contact te houden met collega’s en met studiegenoten. “Blijf voor elkaar zorgen. Als je je zorgen maakt over je werkomstandigheden, zorg er dan voor dat die dingen bespreekbaar blijven. En neem waar mogelijk voldoende rust en ontspanning.”