Van scholier naar ondernemer

"Je begint letterlijk vanaf nul en je mag alle kanten op zolang het iets met techniek te maken heeft”, zo vat Jennifer Hu (19) het project Jong Ondernemen samen. Ontdekken wat er allemaal komt kijken bij het starten van een bedrijf, daar gaat het om. En, belangrijker misschien nog wel, bij jezelf nagaan of het iets voor je is. Jennifer is enthousiast over het project in het eerste jaar van haar opleiding Technische Bedrijfskunde. In de rol van algemeen directeur heeft ze in een half jaar tijd met haar groepje een product bedacht, een prototype ontwikkeld en marketing gedaan. Dat haar student company DTech ook nog in de halve finale van de landelijke wedstrijd Jong Ondernemen terecht zou komen, dát had ze niet kunnen denken.

TBK

Opeens in de echte wereld

Was het alleen maar leuk? “Nee, als je midden in dat proces zit, denk je: dit is zó niet leuk! Er komt zoveel op je af, je moet met zoveel dingen rekening houden. Je komt net van de middelbare school en dan kom je een soort van opeens in de echte wereld. Bovendien heb je ook nog andere vakken waar je iets voor moet doen.” Maar nu ze het allemaal achter de rug heeft, ziet ze het als een ervaring die ze niet had willen missen. Ze heeft niet alleen heel veel geleerd in korte tijd, maar weet nu ook dat ondernemen beter bij haar past dan ze dacht. De drempel is in ieder geval een stuk lager geworden.

Ergernissen verzamelen

In de eerste week werden de groepjes gevormd en gingen de studenten aan de slag met het verzinnen van een product. Allerlei opdrachten voor creatief - en later ook realistisch - denken hielpen daarbij. Zo brainstormden Lisa, Thomas, Jorick, Kandace, Rinke, Neelam en Jennifer niet alleen met elkaar maar vroegen ze ook mensen in hun omgeving naar hun ergernissen in het dagelijks leven. Het was de moeder van een groepslid die vertelde over haar rugklachten door het aanschuiven van stoelen tijdens het avondeten in een verzorgingstehuis. Mensen die minder goed ter been zijn, kunnen dat immers niet zelf. Een makkelijk aan te schuiven stoel zou voor de verzorgende dus een uitkomst zijn. Een gat in de markt, zo besloot de groep.

Verder met beste idee

Het idee kwam in hun top-drie terecht. Na hun pitch over de beste drie ideeën in februari besloot de groep door te gaan met de stoel. DTech werd de naam van hun bedrijf. Vervolgens was het een kwestie van aandeelhouders ronselen, informatie verzamelen, verzorgingstehuizen bezoeken, en een plan van aanpak schrijven. In mei moesten ze met de verkoop kunnen beginnen. De tournee langs verzorgingstehuizen maakte duidelijk dat het aanschuiven van de stoelen inderdaad een probleem was, maar ook dat veiligheid een belangrijk aandachtspunt was. Het mocht niet zo zijn dat iemand door de wielen juist zou vallen. Er moest een rem op de stoel komen en hij zou Safety Brake heten. 

Van idee naar prototype

In hun hoofd was de stoel er snel genoeg: een stoel op wielen met aan de achterkant een rem zoals we die kennen van de vliegveldkarretjes. Nu begon de lastige fase: het idee moest een product worden. Hoe doe je dat? Lachend vertelt Jennifer: “Dat is echt niet zonder bloed, zweet en tranen gegaan. We zijn geen studenten IPO, dus een schets maken konden we niet. Daar liepen we heel erg op vast. We hebben aan allerlei partijen gevraagd om ons te helpen, zijn naar docenten Werktuigbouwkunde gegaan om te vragen hoe we het moesten doen. Uiteindelijk is één van ons maar gewoon een prototype gaan maken met haar vader, zonder duidelijke schetsen.” 

Met winst verkocht aan school

En dat is precies de reden waarom de Safety Brake nog niet te koop is. Er is een prototype en er zijn verslagen, maar het product is nog niet op de markt gebracht. Het was nog net niet voldoende uitontwikkeld om tegen een mooi bod aan een bedrijf verkocht te kunnen worden. Bij de eindpresentatie bleken er meerdere bieders te zijn, dat wel, maar de groep besloot de stoel aan school te verkopen. Een volgend groepje kan er dan voor zorgen dat de stoel wel in productie genomen wordt. Door een echt goede tekening en een marktbeschrijving op te leveren. Voorlopig staat de stoel in de werkplaats in Delft.

Steeds professioneler

Druk was het, maar het was het allemaal waard. Jennifer heeft vooral veel geleerd van het praktische deel en weet nu dat je voor zo’n bedrijf als student veel meer toe te voegen hebt dan je zelf misschien denkt. En ze is er supertrots op hoe ze als groep van zeven steeds professioneler te werk gingen: “In het begin ben je heel laconiek, dan denk je: doen we wel even, komt wel goed. Halverwege werden we al wat serieuzer. En aan het einde waren we echt heel serieus, hadden we een strikte taakverdeling, wist iedereen waar hij aan toe was. We hadden nog net geen hamer bij de vergaderingen.”

Bizar drukke weken

Omdat de andere vakken gewoon doorliepen, waren er bizar drukke weken bij. Zeker de weken voor de halve finale. “Dat was heel leuk om mee te maken, al merkten we toen pas echt hoeveel energie we in zo'n bedrijf moesten steken. We zijn er makkelijk 40 uur mee bezig geweest. Terwijl de andere lessen gewoon doorliepen natuurlijk.” In die weken hebben de studenten wel wat docenten gemaild met de vraag of ze een projectopdracht later mochten inleveren of een lesje over mochten slaan. Dat mocht gelukkig. In die tijd hebben we ons product dus nog verder kunnen verbeteren, met hulp van verschillende partijen en een begeleider die in Amerika zat. 

Blijven ondernemen of kiezen voor studie

DTech had als groep ook het aanbod om een doorstart te maken, maar alle studenten kozen ervoor zich de komende tijd op hun opleiding te richten. Jaren geleden maakte TBK-student Benjamin een andere keuze. Zijn studentbedrijf CookingClip haalde de finale van Jong Ondernemen en het bedrijf bestaat nog. Met medestudent Peter, die ook in de finale heeft gestaan, heeft Benjamin een platform voor jonge ondernemers opgericht. Zo zie je maar dat zo’n project in je eerste jaar het begin van een mooie toekomst kan zijn. 

Bekijk ook het filmpje over de makkelijk aanschuifbare stoel (Safety Brake) van DTech.