Student Marlène van Gansewinkel wint 3 olympische medailles

‘Na mijn eerste gouden plak was ik volledig flabbergasted’ Ze denkt zeker dat haar studie ‘Bewegingstechnologie – Mens en Techniek’ een toegevoegde waarde heeft gehad op haar prestaties in Tokio. Marlène van Gansewinkel behaalde tijdens de net afgesloten Paralympics 2 gouden medailles en 1 bronzen. “Nee, dat had ik van tevoren niet kunnen denken.”

Marlene van Gansewinkel paralympics

Ze studeert nu 4 jaar op De Haagse Hogeschool. Maar door haar topsport – zo ongeveer een fulltime baan – is haar studietempo wat lager dan normaal. ‘Bewegingstechnologie – Mens en Techniek’ is een opleiding die zij 4 jaar geleden bewust gekozen heeft. “Ik heb lang gezocht naar een studie die écht bij mij past. Daardoor ben ik pas op mijn 22ste deze opleiding gaan doen.”

Absoluut een voordeel

De afgelopen maanden had Marlène wel andere dingen aan haar hoofd dan haar studie. De voorbereiding voor de Paralympics. De spelen zijn vanwege corona een jaar uitgesteld. Was dat in haar voordeel of haar nadeel? Marlène: “Voor mij was dat jaar uitstel absoluut een voordeel. Ik raakte in 2019 burn-out, omdat ik te veel van mijzelf verwachtte. En door een knieblessure moest ik ook geopereerd worden. Door het jaar uitstel had ik de tijd om goed te herstellen van de burn-out en van de operatie, om daarna mijn trainingsprogramma weer op te pakken.”

Brons met een gouden randje

Trainen in coronatijd is toch niet alles?! “Nee, dat gaat wat anders dan normaal. Maar ik heb niets dan lof over de manier waarop NOCNSF en Topsport Amsterdam dat mogelijk gemaakt hebben.” Nu kun je keihard trainen en alles uit jezelf halen, maar dan weet je nog niet hoe de concurrentie het zal doen op de atletiekbaan. Marlène: “Dat is altijd lastig inschatten. Ik wist aan het begin van de spelen waar ik zelf stond. Niet precies waar de anderen stonden. Ik wist dat ik een kans maakte op medailles, zeker op de 100 en 200 meter sprint. Met dat doel was ik ook naar Tokio afgereisd. Op het onderdeel verspringen was het spannend of ik een bronzen medaille zou kunnen halen. Goud en zilver waren daar echt onhaalbaar. Het is mij gelukt om op dat onderdeel the best of the rest te zijn. Voor mij is dat een bronzen medaille met een gouden randje.”

Koningin van het veld

Op de meest prestigieuze nummers – de 100 meter sprint én de 200 meter sprint – sleepte zij goud binnen. Hoe leef je naar die afstanden toe en wat doet het je dan als je goud haalt? Marlène: “Het rotste moment is als je vlak voor de wedstrijd in de catacomben staat. Dan gieren de zenuwen door je lijf. Dit wordt het moment waar je 5 jaar naartoe geleefd hebt. Nu moet je presteren. Dat is bijna angstaanjagend. 

Toen ik klaarstond om te gaan sprinten, had ik een heel ander gevoel, zeker bij de 200 meter. Toen voelde ik mij de koningin van het veld. Ik dacht: ik ga hier zo goed lopen, dat een ander door de hel heen zou moeten om nog van mij te kunnen winnen. Als dat die ander zou lukken, chapeau! Dan zou zij alle lof van mij krijgen. Maar ik ga niets cadeau geven!”

En dan heb je je race gelopen en zie je dat je goud hebt gehaald. “Ja, dan besef je het gewoon niet. Vlak na de 100 meter sprint was ik totaal flabbergasted. Ik wist even niet waar ik het zoeken moest. Zo bizar was het idee dat ik gewonnen had. Vlak na de 200 meter was de opluchting zo groot dat alles van de afgelopen jaren eruit kwam. Het overwinnen van de burn-out. Het starten van een eigen team.”

Eigen team

Waarom ben je een eigen team gestart? “In 2017 besloot de Atletiekunie om het contract met mijn coach Guido Bonsen niet te verlengen. Maar Fleur Jong en ik waren nog heel tevreden over hem. We hadden nog niet het idee dat we met Guido aan het plafond van ons kunnen zaten. Daarom hebben we met z’n drieën besloten om verder te gaan als nieuw team, het Team Para Atletiek. Een heel inclusief team waar ook atleten welkom zijn die geen gebruik hoeven te maken van blades en andere technische hulpmiddelen.  Ik ben heel blij met mijn beslissing om met Guido verder te gaan en om met z’n drieën een team op te richten.”

Constant aan het verbeteren

In haar opleiding leert zij hoe je mensen beter kunt laten bewegen met de inzet van die technische hulpmiddelen. Wat je met een goed gebruik van blades kunt bereiken, heeft Marlène laten zien in Tokio! Heeft haar opleiding haar geholpen bij het steeds verder aanscherpen van haar prestaties? Marlène: “Ja, zeker! Ik ben constant bezig met het verbeteren van mijn materiaal. Dan is het heel handig als je tijdens je opleiding leert wat de mogelijkheden zijn.”

En nu? “Gisteren zijn we gehuldigd door de koning. De komende tijd heb ik met vrienden en anderen allerlei afspraken staan. Dan gaan we samen doen waar ik de afgelopen maanden niet aan toegekomen ben.”