Voor het onderwijs betekent dat één ding: wegkijken is geen optie. Vanuit die overtuiging presenteerden we op 19 maart in de Speaker’s Corner van De Haagse het boek Duurzaam Onderwijs. Een publicatie die niet alleen vragen stelt, maar ook richting geeft.

Tijdens de opening sprak bestuurslid Arend Hardorff over de rol van het onderwijs in deze tijd. Niet als neutrale plek, maar als motor van verandering. Arend: “We leiden studenten op voor een wereld die we zelf nog niet volledig begrijpen. Juist daarom vraagt deze tijd om onderwijs dat niet alleen kennis overdraagt, maar ook helpt om richting te vinden, verantwoordelijkheid te nemen en met onzekerheid om te gaan.”

Grote vraagstukken naar de klas

Het boek brengt complexe sociaal-ecologische vraagstukken terug naar de dagelijkse onderwijspraktijk. Niet door ze te vereenvoudigen, maar door docenten handvatten te geven om ermee te werken. “Duurzaamheid is niet langer een keus, maar een noodzaak in het curriculum”, legt senior onderzoeker en associate lector Duurzaamheidstransities, Rosa uit. “De uitdaging zit in de vertaling. Hoe maak je thema’s als klimaatverandering of sociale rechtvaardigheid bespreekbaar en werkbaar in de klas?”

Met de Inner Development Goals als leidraad verbindt het boek persoonlijke ontwikkeling aan maatschappelijke verantwoordelijkheid. Elk hoofdstuk combineert theorie, praktijkvoorbeelden en reflectie, en begint bewust dichtbij: een gesprek in de lerarenkamer. Vanuit daar wordt de stap gemaakt naar bredere vragen over pedagogiek, didactiek en de rol van onderwijs in een wereld in transitie.

Toekomstgericht onderwijs

Duurzaam Onderwijs is geen afgerond verhaal, maar een uitnodiging om samen verder te denken en te ontwikkelen. Met een digitale leeromgeving, aanvullende werkvormen en ruimte voor co-creatie bouwen we actief aan een groeiende onderwijspraktijk. De gedeelde ambitie verbindt dit project of zoals Rosa het samenvat: “Wat ons verbindt, is de overtuiging dat onderwijs kan bijdragen aan een rechtvaardige samenleving binnen planetaire grenzen.”