Een abnormale stage bij de opleiding verpleegkunde

Bij een normale stage loop je mee met mensen die werken in jouw toekomstige vakgebied. Maar eerstejaarsstudenten Verpleegkunde lopen geen gewone stage. Zij gaan juist in de schoenen staan van hun toekomstige patiënten. Waarom dit een succes is, blijkt uit het verhaal van Wessel: “Door deze stage begrijp ik écht wat je voor iemand betekent.”

Oudere man en jongere man maken selfie
“Stage lopen bij een patiënt: ik wist niet zo goed wat ik me daarbij moest voorstellen”, vertelt hij. “We mochten het dan ook heel vrij aankleden, in overleg met de patiënt. Voor mij kwam de stage neer op één keer per twee weken een uurtje koffie drinken. Het oudere echtpaar waar ik stage liep, zag de kleinkinderen niet zo vaak en ze vonden het gezellig als ik gewoon een bakkie kwam doen. Voor mij was dat ook leuk. Vanaf de herfstvakantie tot het einde van het schooljaar kwam ik elke twee weken even langs. Ik heb zo dingen geleerd die je niet in de boeken terugvindt.¨

Echt luisteren

“Wat ik dan allemaal geleerd heb? Echt luisteren bijvoorbeeld. De man van het   echtpaar had een vrij uitgesproken mening over alles. Ik was het niet altijd met hem eens. Door die situatie heb ik geleerd dat je niet altijd iemand hoeft te overtuigen van jouw gelijk. Heel belangrijk in ons vak is dat je weet wanneer jouw mening iets toevoegt en wanneer niet.” 

Heel nieuw perspectief

“Door deze stage heb ik vooral een heel nieuw perspectief gekregen”, vertelt Wessel. “Het echtpaar sprak zoveel en was zo betrokken op hun zorgverleners. Daardoor begreep ik hoe belangrijk je als verpleegkundige voor iemand bent. Zeker in het begin ben je veel bezig met de vraag: doe ik het wel goed? Maar ik snap nu dat het belangrijkste punt van je checklist is: ben ik er echt voor deze persoon?”