Jaarlijkse afsluiting Maatjesproject HBO-V op De Haagse Hogeschool

Eerstejaars HBO-Verpleegkunde studenten van De Haagse Hogeschool zijn een jaar lang ‘maatje’ geweest van een eenzame oudere, een kind in een moeilijke opvoedsituatie, iemand met een psychische belemmering, oftewel iemand die wel eens een maatje kan gebruiken. Studenten leren zo naar hun toekomstige cliënten te kijken vanuit het perspectief van de zorgvrager en niet van de zorgverlener. Op dinsdag 25 juni werd het Maatjesproject-jaar afgesloten in aanwezigheid van studenten, cliënten en medewerkers van de Zonnebloem, een van de deelnemende organisaties in het project.

IMG Welke invloed heeft ziek zijn op je maatschappelijk functioneren? Wat betekent het als je niet gemakkelijk mee kunt komen in de maatschappij? En vooral: Hoe maak je wat van je leven naarmate je gezondheid achteruit gaat? Eerstejaars studenten HBO-V besteden gedurende hun eerste jaar (ook in de vakanties) tijd aan deze vragenlessen. En de leraren? Dat zijn hun toekomstige cliënten, hun ‘maatjes’. In het Maatjesproject lopen studenten ‘stage bij de cliënt’, en leren zo de zorg te bezien vanaf de kant van de zorgvrager.  

De studenten krijgen geen verpleegkundige opdracht mee en hoeven ook geen doelen op te stellen, anders dan om contact op te bouwen met een medemens en te leren van die ander, van diens leven, waarden en normen. Wat is kwaliteit van leven, welke invloed heb jij (en jouw uitspraken) als zorgverlener, wat doet ouder worden met je, het zijn allemaal thema’s waar de studenten mee in aanraking komen en vervolgens binnen de opleiding met elkaar het gesprek over voeren.  

Carla de Ruyter, districtshoofd van Zonnebloem in onder andere Zuid-Holland: “Gasten van de Zonnebloem vinden een bezoek van een jonge vrijwilliger/student erg gezellig. Het doet ze aan hun eigen kleinkinderen denken. Het is verbinding tussen jong en oud, waarbij de studenten leren van de oudere generatie en ouderen extra bezoek ontvangen.”
 
“Ik heb nu een goed beeld bij de invloed van een ziekte op iemands leven. Door de ziekte van mijn maatje heb ik van dichtbij meegemaakt hoeveel impact dit heeft op een persoon.”

“Een ziekte of beperking hoeft niet te betekenen dat de persoon niets meer kan of wil. Zo wilde mijn maatje nog alles zelf doen, ondanks dat dit niet makkelijk was.”

“Door dit project ben ik me bewust geworden van hoe belangrijk non-verbale communicatie is. Parkinsonpatiënten hebben vaak moeite met gezichtsuitdrukkingen. Mijn maatje kwam ook vaak boos of ongeïnteresseerd over. Dat bleek helemaal niet het geval te zijn.”

“Als je ouder wordt gaat iedereen om je heen vaak dood. Mijn maatje heeft nu ook nog maar één vriendin die nog in leven is. Ze kunnen alleen niet goed naar elkaar toe, omdat ze allebei niet erg mobiel zijn. Mevrouw komt namelijk eigenlijk alleen maar buiten als wij, haar maatjes, langskomen.”


Het Maatjesproject is onderdeel van de opleiding HBO-V, en is een samenwerking met (welzijns-) organisaties als Buddy Netwerk, Vitalis, Zonnebloem en GGZ-Rivierduinen.